DSC_4543

Mazelse Sportvrienden winnen Uilenspiegelprijs

Gepost op 15/01/2019
Door: Goeiedag Opwijk

De Tijl Uilenspiegelprijs van de N-VA is dit jaar gegaan naar de Sportvrienden uit Mazenzele. Zij slaagden erin om het wielerkampioenschap van Vlaanderen voor de tweede keer naar de Opwijkse deelgemeente te halen.

De prijs wordt elk jaar toegekend aan een persoon of een vereniging die het Vlaams karakter van de gemeente benadrukt of verstevigt. “We zijn zeer blij met deze onderscheiding”, zegt voorzitter Willy Robijns. “Zeven jaar geleden waren onze Mazelse koersen op sterven na dood na het overlijden van bezieler François ‘Beatle’ Van Malderen. Het heeft bloed, zweet en trainen gekost om gemotiveerde mensen te vinden om zijn werk voort te zetten. Maar het is uiteindelijk gelukt.”

“In 2016 mochten we voor het eerst het Kampioenschap van Vlaanderen voor aspiranten organiseren. We moeten dat heel goed gedaan hebben, want vorig jaar haalden we het Kampioenschap van Vlaanderen voor meisjes naar de Opwijkse deelgemeente. In het voorprogramma organiseerden we een wedstrijd voor elite-vrouwen.”

“In een normaal seizoen organiseren we tweemaal per seizoen. Vorig jaar brachten we liefst vier wedstrijden tot een goed einde. Gemakkelijk is dat allemaal niet. De dag van de wedstrijd krijg je voldoende medewerkers op de been. Maar (jongere) bestuursleden vinden wordt almaar moeilijker. In het verleden dachten we er zelfs aan om een veldrit te organiseren, maar daar komt nog veel meer bij kijken. Dat hebben we uiteindelijk niet aangedurfd.”

“Onze gemeente heeft een belangrijke wielertraditie in eer te houden”, zwaaide schepen van sport Johan Deleu (N-VA) met lof naar de Sportvrienden.

“In 1951 werd de eerste Brussel-Opwijk gereden, een wielerklassieker, met befaamde namen op het palmares zoals Eddy Merckx, Ludo Delcroix, Etienne De Wilde, Serge Baguet en Jan Bakelants . Vele jaren organiseerden De Bergcrossers uit Droeshout en De Sportvrienden uit Mazenzele hun jaarlijkse koersen voor nieuwelingen en junioren. Mazenzele doet dat tot dag van vandaag nog altijd.”

Erik Gyselinck