Ereburgemeester

Ereburgemeester vierde 90ste verjaardag

Gepost op 11/03/2019
Door: Goeiedag Opwijk

Ereburgemeester Jan Michiels is gisteren 90 geworden. Hij was 12 jaar lang schepen in Mazenzele. Na de fusie met Opwijk werd hij opnieuw schepen en later burgemeester. Hij werd de eerste en tot nu toe enige Mazelaar die burgemeester van Opwijk werd.

Zondag zette een harde kern van CD&V Michiels in de bloemen in zijn woning in Mazenzele. Volgende zondag zit hij aan de feestdis met zijn familie. Voorzitter Bart Van Biesen schetste de loopbaan van de minzame man uit het kleine Mazenzele die het van 1988 tot 1994 tot burgemeester van Opwijk-Mazenzele schopte (en een langere dienststaat als burgervader verdiende dan één legislatuur en daartoe ook de kiezers achter zich had, maar in Opwijk besliste men er anders over (NvdR).

Desondanks bleef Michiels een trouwe soldaat van de christen-democraten. Hij is al 60 jaar lid van de CVP, later CD&V. Zijn beroepsloopbaan sleet hij als topambtenaar in het Nationaal Instituut van Oorlogsslachtoffers. “Ik had toen een wagen met een gepersonaliseerde nummerplaat “Jan en nog wat cijfers”.

“Ik kreeg ook een chauffeur om mij overal naar toe te voeren, maar dat vond ik overdreven. Na één rit zei ik hem dat ik zelf wel zou rijden.”

In zijn dorp was hij gemeenteraadslid van de oppositie op een lijst die zijn naam droeg. “Er waren twee christelijk geïnspireerde lijsten in Mazenzele: die van Sablon en die van mij”, aldus Michiels. “Wij hadden vier raadsleden tegenover vijf voor Sablon. Maar over het algemeen kwamen we goed overeen”.

Na de fusie met het grote Opwijk werd Michiels meteen gemeenteraadslid onder burgemeester Leo Meersman. De verkiezing daarna werd hij schepen. “Ik berekende dat ik in 1982 218 dagen van huis was en dat ik 27 speeches hield.”

In 1988 werd populaire Jan burgemeester. Hij was de laatste burgervader voor wie een stoet met praalwagens uitging. Na hem werd dat gebruik afgeschaft.

“Mazenzele is Mazenzele niet meer”, mijmert mij. “Hier zijn zes nieuwe wijken gebouwd. Er is niemand die zich integreert.”

Hoewel hij zelf moeilijk te been is, bezoekt hij als lid van Ziekenzorg nog enkele zieken. Hij zingt ook mee in het Sint-Pieterskoor, waarvan hij vroeger dirigent was.

Erik Gyselinck